1 P 3,18-22

[18] Chrystus raz umarł¹ za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia Duchem. [19] W nim poszedł nawet ogłosić zbawienie duchom zamkniętym w więzieniu², [20] niegdyś nieposłusznym, gdy za dni Noego cierpliwość Boża oczekiwała, a budowana była arka, w której niewielu, to jest osiem dusz zostało uratowanych przez wodę. [21] Teraz również zgodnie z tym wzorem ratuje was ona we chrzcie nie przez obmycie brudu cielesnego, ale przez zwróconą do Boga prośbę o dobre sumienie, dzięki zmartwychwstaniu³ Jezusa Chrystusa. [22] On jest po prawicy Bożej, gdyż poszedł do nieba, gdzie poddani Mu zostali aniołowie i Moce, i Potęgi.

(Lekcjonarz Mszalny, Pallottinum, Poznań-Warszawa 1991)

autor komentarza: dr Jan Kozłowski, Instytut Filologii Klasycznej UW

tekst oryginału: Novum Testamentum Graece (ed. Eb. Nestle, Er. Nestle, B. Aland, K. Aland, J. Karavidopoulos, C.M. Martini, B.M. Metzger), Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1984 (wyd. 27)

zapraszam do przeczytania moich artykułów:

„Homer i Eucharystia”:

http://tygodnik.onet.pl/1,47389,druk.html

„Męczeństwo jako paradoksalne świadectwo życia”:

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TH/THP/jk_meczenstwo.html

„Horror, albo kremacja w oczach starożytnych chrześcijan”:

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TH/THP/jk_horror.html

Przypisy