Mk 2,1-12

[1] Gdy po pewnym czasie Jezus wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. [2] Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca¹, a On głosił im naukę². [3] Wtem przyszli³ do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. [4] Nie mogąc z powodu tłumu wnieść go do Niego⁴, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. [5] Jezus, widząc ich wiarę, rzekł⁵ do paralityka: „Synu⁶, odpuszczają ci się twoje grzechy”. [6] A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w duszy: [7] „Czemu on tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, jeśli nie Bóg sam jeden?” [8] Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: „Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? [9] Cóż jest łatwiej powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? [10] Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy⁷ ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł⁸ do paralityka: [11] Mówię ci⁹: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu¹⁰”. [12] On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: „Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego”.

(Lekcjonarz Mszalny, Pallottinum, Poznań-Warszawa 1991)

autor komentarza: dr Jan Kozłowski, Instytut Filologii Klasycznej UW

tekst oryginału: Novum Testamentum Graece (ed. Eb. Nestle, Er. Nestle, B. Aland, K. Aland, J. Karavidopoulos, C.M. Martini, B.M. Metzger), Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1984 (wyd. 27)

zapraszam do przeczytania moich artykułów:

„Homer i Eucharystia”:

http://tygodnik.onet.pl/1,47389,druk.html

„Męczeństwo jako paradoksalne świadectwo życia”:

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TH/THP/jk_meczenstwo.html

„Horror, albo kremacja w oczach starożytnych chrześcijan”:

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TH/THP/jk_horror.html

http://www.youtube.com/watch?v=hR9a5vCrbDw

Przypisy